چندی پیش معاون وزیر راه و شهرسازی گفتن، مردم به اشتباه به بازار مسکن به عنوان محل ذخیره سرمایه های خود می نگرند. این اظهار نظر، بهانه صحبت ما با آقای دکتر خشایار باقرپور مدیر عامل اتحادیه تعاونی های عمرانی شهر تهران شد . آیا با توجه به شرایط اقتصادی موجود ، نگاه سرمایه ای به مسکن در جامعه درست است؟ و اینکه اگر رفتاری اشتباه هست، متولی مسکن چقدر در تغییر آن و ارایه راهکار خود را مسیول دانسته است؟
به گزارش اتحادیه تعاونی های عمرانی شهر تهران، آقای دکتر خشایار باقرپور مدیر عامل اتحادیه تعاونی های عمرانی شهر تهران در پاسخ به این سوالات می گوید ،
بسیاری از رفتارها و تفکرات اجتماعی ریشه عمیق در فرهنگ دارند که خود متأثر از بسیاری پارامترها نظیر سوابق تاریخی، سطح سواد، هوش هیجانی، عملکرد حکومتها، شاخصه های اقتصادی، آلترناتیوها، دسترسی به تکنولوژی و … میباشد.
نگاه سرمایه ای به مسکن در جامعه ایرانی هم یکی از همان موارد است و بررسی تک بعدی این پدیده ثمری ندارد.
وی افزود ، تغییر این رویکرد نسبت به مسکن از یک کالای سرمایه ای به کالایی مصرفی در افراد جامعه ، اتفاقی خوشایند و کاهش دهنده بسیاری از التهابات اجتماعی و اقتصادی و مؤثر بر میزان دغدغه ها و استرسهای ایشان خواهد بود.
قضاوت راجع به صحت یا عدم صحت این مسئله در گذشته و حال دردی دوا نخواهد کرد. چرا که هر چه بوده و هست، معلول علتهاییست که حرکت به سمت اقتصاد مدرن ، مستلزم تغییر در همان علتها و ریشه هاست.
نقش پررنگ دستگاه های متولی مسکن هم، علی رغم اهمیت بالای این موضوع، به تنهایی هیچ هدفی را محقق نخواهد ساخت. چه بسا مجموعه حکومت باید فرآیندهایی هدفمند و برنامه ریزی شده را طی یک تا دو نسل تدوین و اجرا نمایند تا بتوان این تحول را در فرهنگ رقم زد.
به این ترتیب متولیان مسکن مکلف به ایجاد زیرساختهای فیزیکی این برنامه، از طریق تحریک و ایجاد رشد تولید و اشباع بازار خواهند بود. دستگاه های اقتصادی هم میبایست به موازات آن راهکارهای عملیاتی برای برون رفت از معضلات پولی و تورم را دنبال کنند. و نهایتا متصدیان فرهنگی، آموزشی و رسانه ها در کنار هم، به تغییر باورها و مسیر فکری آحاد افراد جامعه، به خصوص نسل جدید و نسل بعدی بپردازند. تنها در یک برنامه ریزی منسجم و یکپارچه می توان به این هدف فرهنگی رسید.
هیچیک از این ارکان به تنهایی معجزه ای در این حوزه ایجاد نخواهد کرد و توقع دستیابی به آن، در کوتاه مدت نیز، رؤیایی پوچ و واهی است.